Instrukcja redakcyjna
Instrukcja redakcyjna
Redakcja zwraca się do Autorów z prośbą o stosowanie następujących zasad dotyczących formy nadsyłanych tekstów:
Wszystkie teksty prosimy przesyłać w formie elektronicznej w pliku formatu doc, docx lub rtf jako załącznik do e-maila na osobisty adres mailowy redaktora naczelnego
Artykuł powinien być w nagłówku zaopatrzony imieniem i nazwiskiem autora (czcionką prostą, wersalikami), jego afiliacją (podaną w nawiasie), numer ORCID (w osobnym wierszu), a poniżej tytułem (czcionką pogrubioną) i ewentualnie podtytułem w kolejnym wierszu. Wraz z tekstem artykułu należy przesłać krótki (400-700 znaków) zarys jego treści (zwięzła charakterystyka zawartości tekstu), zestaw 5-7 słów kluczowych, streszczenie (do 1800 znaków), przedstawiające zastosowaną metodologię, rezultat analizy i najważniejsze konkluzje płynące z tekstu oraz pełną bibliografię wykorzystanej literatury przedmiotu. W bibliografii załącznikowej sygiel imienia autora bądź autorki należy umieszczać po nazwisku, nie trzeba natomiast wskazywać zakresu stron, na którym opublikowany dany tekst w czasopiśmie czy pracy zbiorowej.
Artykuł recenzyjny powinien być w nagłówku zaopatrzony w imię i nazwisko autora recenzji (wersalikami), jego afiliację oraz tytuł artykułu (wersalikami). Opis bibliograficzny recenzowanej pracy umieszczany jest poniżej w osobnym wierszu.
W przypadku recenzji w nagłówku umieszczany jest opis bibliograficzny recenzowanej pozycji: imię i nazwisko jej autora (wersalikami), pełen tytuł, seria wydawnicza (w nawiasie), miejsce i rok wydania, nazwa wydawnictwa (wszystko zgodnie z brzmieniem podanym na stronie tytułowej omawianej pozycji), liczba stron (z uwzględnieniem różnych paginacji oraz stron niepaginowanych). Pod tekstem recenzji umieszczane są: imię i nazwisko autora recenzji z dodaniem w nawiasie miejsca jego aktywności/zamieszkania (kursywą), a w osobnym wierszu numer ORCID.
We wspomnieniu pośmiertnym w nagłówku wymieniamy imię i nazwisko oraz daty życia osoby zmarłej, a podpis autora wspomnienia umieszczany jest na końcu tekstu.
„Roczniki Historyczne” nie posiadają stałego wykazu skrótów bibliograficznych. W przypadku częstego przywoływania w tekście określonego wydawnictwa źródłowego (trzykrotnie i częściej) można wprowadzić dla jego oznaczenia własny skrót. Przykładowo:
Repertorium Poenitentiariae Germanicum, t. I-VIII, Tübingen 1998 – Berlin-Boston 2008 (dalej cyt.: RPG), tu: t. II, nr 1251, a następnie stosować go w formacie: RPG VI, nr 5323.
Najstarsza księga promocji Wydziału Sztuk Uniwersytetu Krakowskiego z lat 1402-1541, wyd. A. Gąsiorowski, T. Jurek, I. Skierska, Warszawa 2011 (dalej cyt.: KrakProm), nr 75/5M; a następnie: KrakProm nr 57/19B.
W tekstach stosujemy także ogólnie przyjęte skróty: np., m.in., itp., tzw., tj., r. (rok), i w. (wiek), a także w miarę potrzeby inne.
W zapisie dat stosujemy zasadniczo cyfry rzymskie dla oznaczenia miesięcy (np. 15 VII 1410 r.); gdy jednak w dacie nie ma podanego roku, nazwę miesiąca zapisujemy słownie (np. 15 lipca). W zapisach wszelkich zakresów (czasowych, stron, kart) stosujemy łącznik, a nie półpauzę, a zatem piszemy: w latach 1445-1447; na s. 15-17; k. 17-21v; ale: w przypadku zakresów złożonych z dat dziennych należy zastosować łącznik: 17 III 1445 – 19 IV 1445.
Przytaczane w tekście i przypisach cytaty ze źródeł w językach obcych podawane są kursywą. Cytaty z tekstów naukowych oddawane są czcionką prostą i ujmowane w cudzysłów. Skróty w cytatach, polegające na pominięciu pewnych słów, oznaczane są dwiema półpauzami: – –. Jeżeli w grę wchodzi fragment uszkodzony lub nieczytelny, stosujemy kropki w nawiasie kwadratowym: […].
Przykładowe opisy bibliograficzne:
Monografia:
B. Kürbis, Dziejopisarstwo wielkopolskie XIII i XIV wieku, Warszawa 1959; G. Labuda, Studia nad początkami państwa polskiego [1946], wyd. 2, Poznań 1988.
P. Riché, Karolingowie. Ród, który stworzył Europę, tłum. A. Kuryś, Warszawa 1997.
Edycja:
Kodeks dyplomatyczny Małopolski, wyd. F. Piekosiński, t. I-IV, Kraków 1876-1905.
Kronika wielkopolska, wyd. B. Kürbis, Monumenta Poloniae Historica, series nova, t. VIII, Warszawa 1970.
Schlesisches Urkundenbuch, t. VI, wyd. W. Irgang, Köln-Weimar-Wien 1998.
Artykuł w pracy zbiorowej:
G. Labuda, Polska a Skandynawia w IX-X wieku, w: Początki państwa polskiego. Księga tysiąclecia, t. I, Poznań 1962, s. 299-317.
A. Gąsiorowski, Rotacja elity władzy w średniowiecznej Polsce [1981], przedruk w: tegoż, Państwo i społeczeństwo późnośredniowiecznej Polski. Pisma wybrane, Warszawa-Poznań 2022, s. 254-274.
J. Bieniak, Krąg rodzinny Jadwigi z Żerkowa, w: Homines et societas. Czasy Piastów i Jagiellonów. Studia historyczne ofiarowane Antoniemu Gąsiorowskiemu w sześćdziesiątą piątą rocznicę urodzin, Poznań 1997, s. 135-146.
J. Wiesiołowski, Kultura i społeczeństwo w późnym średniowieczu, w: Dzieje Poznania, red. J. Topolski, t. I, cz. 1, Warszawa-Poznań 1988, s. 310-369.
Artykuł w czasopiśmie:
S. Gawlas, Świadomość narodowa Jana Długosza, Studia Źródłoznawcze 27, 1983, s. 3-66.
H. Samsonowicz, Miasta w społecznej przestrzeni średniowiecza, Kwartalnik Historyczny 97, 2010, nr 4, s. 5-17.
Hasło biograficzne:
A. Gąsiorowski, Malski Wojciech, w: Polski słownik biograficzny, t. XIX (1974), s. 383-385.
Źródła internetowe:
Ziemie polskie Korony w XVI w. Przestrzenna baza danych, Instytut Historii PAN 2015-2021, online: <https://atlasfontium.pl/ziemie-polskie-korony/>.
Materiały do słownika historyczno-geograficznego Kujaw i ziemi dobrzyńskiej w średniowieczu, opr. Z. Guldon, online: <https://atlasfontium.pl/materialy-do-slownika-kujaw/>.
Biblioteka Uniwersytetu Wrocławskiego, Oddział Rękopisów, rkp. IV F 223, k. 9v-66, online: <https://www.bibliotekacyfrowa.pl/dlibra/publication/edition/117149/content>.
Przy ponownym cytowaniu tej samej pozycji stosujemy skrócony zapis tytułu złożony z inicjału imienia i nazwiska autora/autorki, a następnie początku tytułu przywoływanej pracy (np. B. Kürbis, Dziejopisarstwo, s. 10). Unikać należy stosowania sformułowań: op. cit. Gdy ponownie cytowana jest praca przywoływana bezpośrednio wcześniej, stosujemy: tamże, podobnie w przypadku autora/autorki stosujemy zwrot: tenże/taż (nie zaś: ibidem, idem lub eadem). Elementy techniczne opisu (jak wyd., red., t., cz., nr, s., k.) podawane są zawsze w języku polskim (nie zaś w języku wydania pracy!). W opisach prac publikowanych w innych alfabetach autora, wydawcę, tytuł, miejsce wydania oddajemy czcionką właściwą dla danego alfabetu.
Archiwalia cytujemy podając miasto przechowywania danej jednostki, instytucję, nazwę zespołu, sygnaturę i właściwą kartę. Przykładowo:
Poznań, Archiwum Państwowe, Akta miasta Poznania, sygn. I 295, k. 74.
Poznań, Archiwum Archidiecezjalne, Acta causarum consistorii, AC 5, k. 142v.
